Oppervlakteafwerkingen voor CNC-bewerking

Verharding:Harden wordt toegepast om de tekortkomingen van metaal te verhelpen, met name die welke de algehele duurzaamheid beïnvloeden. Het proces omvat het verhitten van het metaal en het snel afkoelen zodra de gewenste eigenschappen zijn bereikt. Hierdoor bevriezen de deeltjes en krijgt het metaal nieuwe eigenschappen.

Gloeien:Gloeien, wat het meest voorkomt bij aluminium, koper, staal, zilver en messing, houdt in dat metaal tot een hoge temperatuur wordt verhit, op die temperatuur wordt gehouden en vervolgens langzaam wordt afgekoeld. Hierdoor zijn deze metalen gemakkelijker te bewerken. Koper, zilver en messing kunnen snel of langzaam afkoelen, afhankelijk van de toepassing, maar staal moet altijd langzaam afkoelen, anders vindt het gloeiproces niet goed plaats. Dit gebeurt normaal gesproken vóór de bewerking, zodat materialen tijdens de productie niet bezwijken.

Normaliseren:Normaliseren, vaak toegepast op staal, verbetert de bewerkbaarheid, ductiliteit en sterkte. Staal wordt verhit tot een temperatuur die 150 tot 200 graden hoger ligt dan die van metalen die bij gloeiprocessen worden gebruikt, en deze temperatuur wordt aangehouden totdat de gewenste transformatie plaatsvindt. Het proces vereist dat het staal aan de lucht afkoelt om verfijnde ferritische korrels te creëren. Dit is ook nuttig voor het verwijderen van kolomvormige korrels en dendritische segregatie, die de kwaliteit tijdens het gieten van een onderdeel kunnen beïnvloeden.

Tempereren:Dit proces wordt gebruikt voor legeringen op ijzerbasis, met name staal. Deze legeringen zijn extreem hard, maar vaak te bros voor het beoogde gebruik. Bij temperen wordt metaal verhit tot een temperatuur net onder het kritische punt. Dit vermindert de brosheid zonder de hardheid aan te tasten. Als een klant een betere plasticiteit wenst met minder hardheid en sterkte, verhitten we het metaal tot een hogere temperatuur. Soms zijn materialen echter bestand tegen temperen, en kan het gemakkelijker zijn om materiaal te kopen dat al gehard is, of om het te harden vóór de bewerking.
Oppervlakteharding: Als u een hard oppervlak met een zachtere kern nodig hebt, is oppervlakteharding de beste optie. Dit is een veelgebruikt proces voor metalen met een lager koolstofgehalte, zoals ijzer en staal. Bij deze methode wordt door middel van warmtebehandeling koolstof aan het oppervlak toegevoegd. U bestelt deze service doorgaans nadat de onderdelen zijn bewerkt, zodat ze extra duurzaam worden. Het proces wordt uitgevoerd met behulp van hoge temperaturen in combinatie met andere chemicaliën, waardoor het risico op bros worden van het onderdeel wordt verminderd.

Veroudering:Dit proces, ook wel precipitatieharding genoemd, verhoogt de vloeigrens van zachtere metalen. Als een metaal extra harding nodig heeft bovenop de bestaande structuur, worden bij precipitatieharding onzuiverheden toegevoegd om de sterkte te verhogen. Dit proces vindt meestal plaats nadat andere methoden zijn toegepast en verhoogt de temperatuur slechts tot een gemiddeld niveau, waarna het materiaal snel afkoelt. Als een technicus van mening is dat natuurlijke veroudering de beste optie is, worden de materialen bij lagere temperaturen bewaard totdat ze de gewenste eigenschappen hebben bereikt.